niedziela, 22 maja 2016

Biennale Architektury w Wenecji - krótka historia

 
 
Międzynarodowe Biennale Architektury w Wenecji to największe i najważniejsze wydarzenie w architektonicznym świecie. Po raz pierwszy odbyło się blisko 40 lat temu. Od tej pory każda kolejna edycja przyciąga do Włoch prawdziwe tłumy odwiedzających - przyjeżdżają by przyjrzeć się wystawie głównej oraz sprawdzić jak poszczególne kraje poradziły sobie z interpretacją tematu zadanego podczas festiwalu.
 
Weneckie wystawy mają dość długą historię. Pierwsze Biennale odbyło się w 1895 roku - zaprezentowano na nim głównie sztukę dekoracyjną. W kolejnych latach wydarzenie zaczęło się rozrastać i gościć widzów także spoza słonecznej Italii. Na początku XX w. rozpoczęto budowę pawilonów narodowych, w których coraz chętniej wystawiano sztukę nowoczesną. Pierwszy - belgijski powstał w 1907 roku, w 1914 było ich już 17. Polska swój pawilon otworzyła na początku lat 30-tych.
 
II Wojna Światowa zatrzymał aktywność Biennale. Do tworzenia ekspozycji powrócono dopiero w 1948 roku. Na pierwszej powojennej wystawie pokazywano prace Chagalla, Magritte’a, Picasso oraz słynną nowojorska kolekcja Peggy Guggenheim. Kolejne edycje gromadziły najlepsze przykłady, już nie tylko europejskiej, ale także międzynarodowej sztuki awangardowej, a wśród prezentowanych artystów pojawiali się: Matisse, Dufy, Pollock czy Calder.
 
 
Późniejsze lata to czas zmian w funkcjonowaniu festiwalu. Jedną z nich było wydzielenie kilku obszarów działań, m.in. powstała część poświęcona architekturze. W 1980 roku, pod hasłem: „The Present of the Past” („Obecność Przeszłości”), odbyła się I Międzynarodowa Wystawa Architektury. Następne edycje zrealizowano w 1982, 1985, 1986, 1991 i 1996 roku.
 
 
Od 2000 roku Biennale Architektury organizowane jest co 2 lata, wystawy prezentowane są w Arsenale i w parku (the Giardini) – gdzie znajdują się kilkadziesiąt pawilonów narodowych. Coraz częściej wydarzenia towarzyszące i ekspozycje pojawiają się także w innych częściach miasta. Każda edycja ma swojego kuratora, a podczas festiwalu najciekawsze wystawy i najlepsi architekci otrzymują statuetkę z podobizną weneckiego lwa.
 
W 2002 roku kuratorem VIII Biennale został Denyan Sudijc – dyrektor Design Museum w Londynie i autor wielu publikacji poświęconych zagadnieniom związanym z architekturą i wzornictwem (napisał m.in. „Język rzeczy” i „B jak Bauhaus. Alfabet współczesności”). ”Next” stało się hasłem tej odsłony festiwalu, a wystawy odwiedziło ponad 100 tys. osób. Tematy główne kolejnych edycji to: ”Metamorfozy” oraz „Miasta, architektura i społeczeństwo”. Rok 2008 był szczególnie ważny dla Polski - podczas XI Biennale Pawilon Polski i ekspozycja Hotel Polonia. Afterlife of Buildings” (przygotowana przez Jarosława Trybusia i Grzegorza Piątka) została nagrodzona Złotym Lwem.
 
"Fundamentals" – XIV odsłona festiwalu miała miejsce w 2 lata temu. Pieczę nad wydarzeniem sprawował holenderski architekt i publicysta Rem Koolhaasa. Wszystkie wystawy można było oglądać wyjątkowo długo, bo aż przez 6 miesięcy - w tym czasie Wenecję odwiedziło 228 000 zwiedzających.
 
Jak będzie w tym roku przekonamy się niebawem, następna edycja rozpoczyna się już za kilka dni. 
 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz